Black-box voor iedereen, ook voor de overheid

Vandaag de dag is er heel wat te doen rond de black-box die ingevoerd gaat worden in de horeca. Kortgezegd komt het er op neer dat via de black-box de overheid continu zicht heeft op alle transacties die er in een restaurant gebeuren en al het personeel dat er op dat moment actief is. Een waar wondermiddel tegen zwartwerk. Want dat is natuurlijk weer een oplossing op z’n Belgisch: er is een probleem, nl zwartwerk in de horeca, dus we gaan dat probleem aanpakken op een manier dat we er voor kunnen zorgen dat dat probleem onmogelijk wordt (denkt men). Nooit zal er eens een politieker gaan denken om eens te gaan zien wat de oorzaak van dat probleem is: de oorzaak is het feit dat de loonlasten veel te hoog zijn, dat diegene die tegen de lamp lopen veel te licht gestraft worden en dat het personeel een beschermde status heeft zodat ze wel geld in het zwart mogen ontvangen maar daar niet of nauwelijks voor gestraft kunnen worden, terwijl ze evengoed medeplichtig zijn.

Neen, in plaats van er voor te zorgen dat je een klimaat creëert waar zowel de werkgevers als werknemers niet meer in het zwart WILLEN werken, gaan ze weer het probleem oplossen op de manier dat Dorus het probleem van het gat in de emmer al eens bezong.

Er is een probleem: er gebeurt veel zwartwerk in de horeca. Aha, we gaan er voor zorgen dat wel alle transacties in de horeca in kaart brengen door een black-box. Jamaar, dan is er een nieuw probleem: er zullen veel faillissementen komen. Aha, dan gaan we allerlei maatregelen nemen die de horeca voordelen biedt en waar mensen dus makkelijk kunnen gaan bijklussen in de horeca, bv de zogenaamde flexi-jobs. Jamaar, dat is een goed idee voor mensen die willen bijklussen in de horeca, maar wat met mensen die gewoon vast in de horeca werken, veel uren doen en daar nu goed voor betaald worden (in het zwart welliswaar) en daar nu ook hun levensstandaard hebben op aangepast, en zelfs bv leningen voor huizen hebben kunnen afsluiten? Ah, oei, ja…daar zal ons sociaal systeem dan wel voor zorgen zeker? Jamaar, er is nog een probleem: wat is de definitie van horeca?

Soit, zo kunnen we nog wel uren doorgaan. Een regelrechte klucht is het. Bovendien zit men nu bezig over het gelijkheidsprincipe. Want de café’s, die eerst geen verplichting hadden van de black-box, zouden nu toch ook een black-box moeten hebben zodra ze iets van eten serveren. Jamaar, wat is eten? En wat is een snack? Jezus jongens, waar zijn we mee bezig.

Bovendien, ik wil in IT ook wel gebruik maken van flexi-jobs. ik zou ook graag goedkoop mensen aannemen die bv in het weekend of na de uren willen komen bijklussen op de helpdesk. en nu gaan die mensen allemaal gaan bijklussen in de horeca? Dat vind ik ook competitievervalsing want ik kan die nooit dezelfde voorwaarden geven als de horeca nu. En ook: als de ene soort zaak een black-box moet hebben en de andere niet dan zeg je dus eigenlijk tegen de ene jullie mogen niet in het zwart werken en anderen wel. Ah ja, dat is eigenlijk toch letterlijk wat men zegt?

Voor alle duidelijkheid: dat black-box verhaal is een volledig achterlijke beslissing van weer een paar bobo’s met niks voeling van de realiteit. Het idee dat elke transactie kan opgevolgd worden is volledig irrealistisch. In het echte leven gebeuren er namelijk fouten. Of gewoon wijzigingen. Maar ook commerciële afspraken. Dat wil dus zeggen dat uw prijzen kunnen verschillen zonder dat er gefoefeld wordt.
Bovendien: vandaag ga je zelden nog zien dat een ondernemer maar met één informatica-systeem werkt. Moderne systemen worden vandaag allemaal aan elkaar gekoppeld omdat de makers van die systemen allemaal meer en meer specialiseren en op die manier kan er aan de ondernemer een totaaloplossing geboden worden die het beste van verschillende werelden combineert. Maar dat is buiten de black-box gerekend natuurlijk want die maakt dat quasi onmogelijk of toch op zijn minst zeer moeilijk werkbaar. En zo zijn we dan in België met z’n allen lekker veel tijd aan het verschijten om zo’n zaken te programmeren en organiseren ipv te werken aan ons competitief voordeel tov andere landen.

Maar goed, laat ons stellen dat de black-box tot doel heeft om klaarheid te scheppen in alle financiële transacties binnen een onderneming, maw dat elke financiële transactie controleerbaar moet zijn. Dat vind ik een goed principe en ben ik absolute voorstander van. Je kan dat doel al heel makkelijk bereiken door er voor te zorgen dat er enkel of voor het overgrote gedeelte alleen nog electronische betalingen gedaan worden. Maar over hoe dat dat gerealiseerd kan worden behandel ik in een andere post. Maar dus het principe van volledige transparantie: top!

Maar dan wel voor iedereen: voor elk bedrijf en elke vereniging. zonder uitzondering. En laat ons vooral het grootste bedrijf van dit land niet vergeten: de overheid. Ik vind het ongelooflijk dat wij er allemaal maar als makke lammetjes op toekijken hoe dat de overheid beslist dat wij zo’n systemen moeten gaan implementeren om ons te controleren terwijl de overheid zelf buiten schot blijft. Precies of dat mensen die het geld van een ander zomaar in de schoot geworpen krijgen zonder er iets voor te moeten doen (buiten dus onmogelijke regeltjes verzinnen), steeds heel correct met dat geld omspringen omdat ze nu toevallig de titel van “ambetaar” hebben. Integendeel, als er iemand is die gecontroleerd moet worden is het wel de overheid want die spelen met onze zuurverdiende centen.

Bovendien: ik beschouw mij als actief betalend lid aan de overheid ook mede-aandeelhouder van deze overheid. En als aandeelhouder vind ik dat ik het recht heb om tot op de cent te weten wat er allemaal gebeurt met het geld dat ik in die zwarte doos, of moet ik zeggen zwart gat, stop. Maar met uitbreding zijn alle burgers van dit land, of ze nu actief zijn of niet, mede-aandeelhouder in de overheid en hebben ze recht op die informatie.

Ik vind dat alle transacties van de overheid continue raadpleegbaar moeten zijn door de aandeelhouders, zijnde de burgers van dit land. Dit uiteraard online raadpleegbaar. Dat er bepaalde strategische uitgaven zijn waar men niet direct alles over kan vrijgeven, zoals bv zaken ivm onze veiligheid, daar kan ik perfect inkomen. Maar zker 80% van de overheidsuitgaven zullen niet van die strategische aard zijn.
Elke burger moet op elk moment dus alle openbare transacties kunnen raadplegen. Met zelfs systemen die men kan instellen dat ze op de hoogte willen blijven wanneer er bv transacties boven bepaalde bedragen komen of voor specifieke doeleinden gebruikt worden.
Elke burger heeft dan de mogelijkheid om bepaalde verduidelijkingen te vragen. Opdat deze verduidelijking echt gegeven moet worden, moet die burger dan een x aantal steunbetuigingen, laat het onze likes noemen, voor zijn vraag krijgen van andere burgers. Want het kan natuurlijk niet zijn dat men zich voor elke aankoop van een balpen moet gaan verantwoorden.
Ik ben er van overtuigd dat dat een zeer grote besparing zal betekenen. Want op dit moment is de overheid gewoon een zwart gat. Als de overheid € 100 krijgt zal die er in het beste geval ook € 100 uitgeven, en meestal waarschijnlijk € 110. En als je die overheid dan € 110 geeft zal ze er € 120 op doen.
Wanneer er zo’n black-box is voor de overheid mag je er zeker van zijn dat er mensen gaan zijn die alles gaan uitpluizen en je mag er heel zeker van zijn dat er zeer veel misbruik en vooral inefficiënt gebruik van middelen naar boven zal komen.

Transparantie, door iedereen, voor iedereen. Ik stem voor.

Een gelijk basisinkomen voor iedereen: socio-rekening

Een maatschappij is verantwoordelijk voor haar medemens. Ik ben van mening dat het de verantwoordelijkheid is van de maatschappij om er voor te zorgen dat iedereen toegang heeft tot basisbehoeften: onderdak, eten, gezondheidszorg.
Als de maatschappij die verantwoordelijkheid heeft, waarom er dan niet ineens voor zorgen dat ineens iedereen die lid is van deze maatschappij, lees de landgenoten, ook rechtstreeks de middelen krijgt om deze basisbehoeften te kunnen invullen, maw er de financiële middelen voor krijgt?
Het maakt een heel aantal zaken een pak eenvoudiger:
– gedaan met de werkloosheidsuitkering, aangezien iedereen toch een basisloon krijgt moet er ook geen werkloosheidsuitkering meer zijn
– gedaan met kinderbijslag die hoger wordt naarmate het aantal kinderen. Elke burger krijgt eenzelfde bedrag ifv de leeftijdscategorie waar men inzit (wat zeker niet wil zeggen dat dit meer moet worden naarmate men ouder wordt zoals de volstrekt achterhaalde anciëniteitsregel bij loonbarema’s) afhankelijk van de berekende kost van de basisbehoefte van die categorie.
– gedaan met de dure controle van de fraude hierop

Let wel: dit basisinkomen bestaat niet zomaar uit geld. Dit basisinkomen dient enkel en alleen voor het invullen van deze basisbehoeften. Je kan er dus geen TV mee kopen, geen alcoholische dranken, geen snoep, niet mee naar de film gaan, enz. Het kan enkel besteed worden aan de echt fundamentele basisbehoeften, zijnde dus onderdak, eten en gezondheidszorg.

Om de waarde van dit minimumloon te berekenen wordt er ook rekening gehouden met de werkelijke kost van deze minimum-behoeften. De kost van onderdak is bv een kamer die je kan huren in een woonproject van de overheid. De kost van eten is de kost van een gezonde maaltijd waarmee je de maand kan doorkomen. In denk dat men zich nog zou verbazen hoe beperkt dit budget zou zijn. Voor de mensen die werkelijk niets wensen bij te verdienen boven dit basisloon bestaat er dan ook de mogelijkheid dat men van de overheid dergelijke kamer huurt, dat men ergens terecht kan om deze voedzame maaltijden te krijgen, dat men toegang krijgt tot gezondheidszorg.
Een budget voor gezondheidszorg is niet vast te bepalen, dat zal dan eerder volgens het principe van verzekeringen berekend moeten worden maar een budget voor een persoon wat betreft de minimum-behoefte qua eten en onderdak valt perfect te bepalen en dit zowel voor een volwassen persoon als voor kinderen.

Natuurlijk bestaat dit bedrag dat maandelijks aan elke Belgische burger wordt uitgekeerd niet zomaar uit geld. Het is een digitaal systeem dat niet gelijk is aan geld. Het zijn een soort van socio-cheques, dit uiteraard volledig digitaal geregeld via een zogenaamde socio-rekening. Je kan deze socio-cheques enkel en alleen aan bovengenoemde zaken spenderen. Je kan er ook alleen maar terecht bij bedrijven die hun belastingen in België betalen. Het is namelijk een budget dat uiteindelijk betaald wordt door de belastingsbetaler en mag dus ook enkel hier intern gebruikt worden. Deze socio-cheques is dus ook een betaalmiddel dat volledig nutteloos is in het buitenland. Gedaan dus ook met mensen die hun OCMW-geld opsturen naar het buitenland.

Er staat ook een vervaltermijn op deze socio-cheques. Stel dat je bv elke maand € 750 op je socio-rekening gestort krijgt en dat er bv een vervaltermijn van 3 maanden geldig is dan wil dat zeggen dat je op je socio-rekening nooit meer dan € 2250 mag hebben staan en jouw socio-rekening dus ook nooit boven dat bedrag zal aangevuld worden. Dat houdt in dat mensen die hiervan geen gebruik maken het ook niet als spaarpot kunnen gebruiken want daar is het helemaal niet voor bedoeld. Ofwel gebruik je dat geld (enkel in de eigen economie dus), ofwel niet maar dan ontvang je er verder ook geen.

Wat betreft het uitgeven van deze socio-cheques moeten er dus verschillende regels zijn. Dit moet uiteindelijk allemaal digitaal geregeld worden zodat het voor elke Belg ook een gewoon betaalmiddel wordt zijn zijn dagdagelijkse leven. Zo bv: het gedeelte woonbudget van de socio-cheques kan gebruikt worden voor huur te betalen maar ook om een stuk van een lening van een eerste woning terug te betalen. Huur kan dan bv enkel betaald worden voor eigendommen die eigendom zijn van Belgen of van Belgische bedrijven.
Ook niet elk bedrijf kan socio-cheques ontvangen. Stel dat er bv een supermarkt is wiens personeel allemaal in Nederland is ingeschreven tov een supermakrt wiens personeel allemaal in Belgiê is ingeschreven. In dat geval zal er in de eerste super maar een beperkt bedrag van socio-cheques besteed worden tov dat in de tweede supermarkt. De bedoeling van dit systeem van socio-cheques moet namelijk zijn: het wordt betaald door België en moet dus ook volledig terugkomen in de Belgische economie.

Zal dit meer kosten aan de maatschappij dan het huidge systeem? Absoluut niet. Vandaag heeft elke Belg ook recht op uiteindelijk een leefloon, hoe dieper je afdaalt in de miserie. Maw, elke Belg heeft reeds recht op dit minimumloon. Maar die minimumlonen worden vandaag wel vaak besteed aan de verkeerde zaken: bv kopen van TV’s, alcohol of steunen van families in het buitenland.
Gedaan ook met de dure controles hierop.

Zal dit meer kosten aan bedrijven? Neen, integendeel. Elke Belg die door een bedrijf in dienst genomen wordt daarvan weet men reeds dat die dat minimumloon ontvangt. Dwz dat hiermee rekening gehouden kan worden bij het bepalen van de loonhoogte. Uiteraard dient heel dit systeem uiteindelijk betaald te worden door belastingen. Maar wees er maar zeker van dat er voor elke werkende Belg vandaag vanaf de eerste dag dat die begint te werken meer belastingen worden afgedragen dan wat de kost van zo’n minimumbedrag aan socia-cheques zou bedragen.

En voor alle duidelijkheid: van het bedrag van deze socio-cheques kan men zich op een zeer sobere manier gezond in leven houden, niet meer of niet minder dan dat. Maar iedereen heeft er wel recht op. Verder moet het dan vlot aangevuld kunnen worden met een loon. Een loon naar werken. Maar daarover in een ander hoofdstuk meer.

Het leven is fundamenteel ongelijk/oneerlijk

De maatschappij wil vandaag er alles aan doen om iedereen gelijk te doen voelen. Iedereen moet gelijke kansen krijgen, iedereen moet dezelfde mogelijkheden krijgen en als we het socialistische discuurs mogen geloven dan zou iedereen ongeveer ook hetzelfde loon moeten krijgen (behalve dan een aantal die iets gelijker zijn dan anderen, niet in het minst bepaalde politiekers).
Welnu, de mens moet terug leren aanvaarden dat de natuur fundamenteel ongelijk is. Er zijn geen twee mensen gelijk op deze wereld. Ten eerste heeft iedereen andere talenten. Veel mensen vinden het “oneerlijk” dat iemand door hard te werken of door slim te zijn veel geld verdient, maar ze vinden het niet oneerlijk dat een voetballer, een zanger of een topmodel onnoemelijk veel geld verdient. Dat terwijl die grotendeels kunnen teren op een talent dat ze “gekregen” hebben terwijl er vele anderen dat niet gekregen hebben. Die oneerlijkheid is een deel van het leven, face it, aanvaard het.
Niet iedereen heeft evenveel talent, niet iedereen is even slim, niet iedereen heeft hetzelfde doorzettingsvermogen, niet iedereen is even knap, niet iedereen wordt in het rijke België geboren, enz. enz. Nog vooraleer jij als spermacel de eicel hebt geraakt is die fundementele oneerlijkheid al begonnen.
Daarnaast heeft ook niet iedereen dezelfde behoeften. Precies of iedereen veel geld wilt verdienen. Zeker niet, er zijn ook mensen die veel meer tevreden zijn met minder. Iedereen haalt zijn geluk uit iets anders. De ene haalt het uit een toewijding aan muziek, de andere aan een toewijding aan andere mensen helpen, anderen werken dan graag, nog mensen zijn graag bezig met hun gezin en voor de meeste van ieder van ons bestaat geluk uit een mix van verschillende zaken.
Vandaag bestaat er echter meer een meer een soort van drang dat de maatschappij voor het geluk van iedereen moet kunnen zorgen. En het erge is dat de maatschappij dan nog eens denkt te bepalen wat dat geluk is van iedereen. De meest extreme vorm daarvan is communisme: iedereen gelijk. De fundamentele ongelijkheid van ons bestaan zorgt er dan ook voor dat communisme niet kan bestaan.

Mijn definitie van een goede maatschappij is een maatschappij waar iedereen in staat zou moeten zijn om zichzelf te kunnen ontplooien, rekening houdend en dus met respect voor anderen. Waar iedereen kansen krijgt en ieder die kan invullen naar eigen wensen en eigen vermogen. Maar ook dat iedereen voldoende vrijheid krijgt om zich te ontplooien en niet in een eenheidsworst wordt gestoken. En belangrijk: waar iedereen gezond is.

Qua ongelijkheid moet men ook beseffen dat niet alle mensen goed zijn. Het is menselijk dat er misdadigers zijn, het is menselijk dat er bedriegers zijn. Dat krijg je er niet uit, tenzij misschien in de hemel met de gouden lepeltjes of met de 72 maagden. Het bestaan daarvan is een andere discussie, maar hier op aarde zal kwaadheid, oneerlijkheid ook een fundamentele eigenschap zijn en blijven binnen een groep mensen. Versta me niet verkeerd: ik ben er van overtuigd dat de overgrote meerderheid van mensen goed en eerlijk is. Maar ik ben er eveneens van overtuigd dat er altijd fundamentele profiteurs zullen tussenzitten. Daar moet de maatschappij dan ook rekening mee houden: elke maatregel die misbruikt kan worden, zal ook misbruikt worden.

Dit alles in acht genomen, moet dan de rol van onze maatschappij ook de volgende zijn: er voor zorgen dat iedereen de kans krijgt zichzelf te ontplooien volgens zijn eigen ambities, zijn eigen wensen. Daarbij moet de maatschappij een ondersteunende rol bieden maar zich zeker ver houden van regelneverij. De maatschappij moet ook zeker voor een begeleidende rol zorgen. Niet iedereen is in staat om € 1000 die hij krijgt of zelfs verdiend goed en verstandig te besteden.
De maatschappij moet er dus voor instaan dat iedereen genoeg voedsel heeft, toegang heeft tot onderdak en gezondheidszorg, gelijke kansen krijgt qua onderwijs (rekening houdend met de fundamentele ongelijkheid van aangeboren verstand en talenten). De maatschappij moet eveneens zorgen voor infrastructuur en een verstandig collectief beleid.
Daarnaast zijn ondersteuning en stimulering van vrije tijdsbestedingen zoals cultuur en sport ook belangrijk.
De maatschappij moet eveneens excessen aan banden leggen. Het moet een klimaat creëren waar iedereen van bij de geboorte gelijkwaardige kansen krijgt en het opbouwen van fundamentele maatschappelijke ongelijkheden zo veel mogelijk tegengaat. Zo ben ik bv volledig voor het nog verhogen van successierechten en aftoppen van grote inkomens. Maar dat zal ik in volgende posts nog meer duidelijk maken.